امروز رفتم شرکت برای تسویه حساب... به طرز افتضاحی باهام تسویه کردن...اولا که من حدود ۵ میلیون طلب داشتن و این مبلغ رو طی هوارتا چک دو ماه یک بار بهم دادن که موعد آخرین چک شهریور سال ۹۰ هست... دوما سفته ام رو پس ندادن و فرمودن تا دو سال پیششون می مونه... سوما من خیلی احمقم اگه یک بار دیگه از این کلاه ها سرم بره... با مامانم رفته بودم برای تسویه، اولش مدیر عامل گفت که ما واقعا از ایشون ممنون هستیم و خیلی متاسفیم که ترک همکاری کردن... یه عالمه هم از من تشکر کرد، بعد رسید به اینکه وضعیت شرکت خیلی بده و این حرفا... منم فهمیدم که چی می خواد بگه... هرچی از دهنم در اومد بهش گفتم... تا جایی که مامانم هی بهم می گفت آروم باش... بعد هم یه عالمه بهش نفرین کردم چون می دونستم که خیلی در این موارد می ترسه... بعد هم یه عالمه در مورد اینکه می دونم چه کلاه برداری هایی می کنه حرف زدم... دیگه به جایی رسید که اون هم شروع کرد به دفاع کردن... من هم با یه لبخند کج توی چشماش نگاه می کردم، تا یه دفعه ساکت شد... بهش گفتم همه اینا رو گفتی ولی بدون از این به بعد هر بلایی سرت بیاد به خاطر اینه که حق منو خوردی و اومدم با مامانم بیرون(البته مسخره بود حرفم ولی گفتم چون اعتقاد دارم اگه حق با من باشه به سزای ناحقی که کرده می رسه)...کلی ترسید ... حالا من موندم و یه عالمه چک که به هیچ دردی نمی خورن...ولی الان دیگه خیالم راحته که تموم شد...

مورد دیگه اینکه شماره سفته ام رو به طرز معجزه آسایی پیدا کردم... هوراااااا... حالا می شه روش اقدام کنم و بگیرمش...

این روزا خیلی نگران و عصبانی بودم... نه فقط به خاطر پولم. ...به قول مامانم پول ارزش حرص نداره... به خاطر نامردی هایی که در حقم شد توی اون شرکت و مقصرش هم خودم بودم.... قول میدم دیگه بدون مطالعه هیچ کاری رو انجام ندم...

دختر خاله ام اینا سه شنبه می رن دبی...و البته رعنا  هم می ره :دی ... از حالا دلم براش تنگ شده...

دیشب هم که دوباره همه چیز ریخت به هم... خیلی ناراحتم...نمی خوام باز دنبال مقصر بگردم... چون بی فایده است... فقط دلم می خواست می تونستم همه حرفام رو می زدم... اما نمی تونم... نه اینکه حرف خاصی باشه هااا٬ اما نمی تونم راحت باشم ...